Terpinggir. Aku yang tak faham orang atau orang yang tak faham aku? Susah sangat ke nak bersyukur dengan apa yang kau dapat? Aku yang teringin benda tu dari dulu tapi tak pernah merasa. Kau dapat semuanya, susah sangat nak bersyukur? Apa yang kau buat ialah merungut nak benda lain. Aku tak faham. Kau bersyukur lah orang sayang kau, orang tak burukkan kau pun. Payah ke wei? Susah ke nak ucap alhamdulillah? Susah?
Susah ke nak faham aku? Setiap kali aku cuba suaikan diri dengan orang lain. Last sekali aku yang terpinggir, diabaikan. Apa yang dengki sangat dengan aku? Bangga ke burukkan orang? Bangga dengan dosa ha? Tak suka cakap depan depan lah bruh. Apa barang main kutuk belakang. Cakap depan kan senang. Tunjuk sikit berani. Berani burukkan orang. Cuba berani bagitahu kau tak suka dia. Baru hebat centu.
Cukup bahagia & tenang ke diri kau bila dah hilangkan seseorang punya kebahagiaan? Suka? Aku tak faham. Manusia sekarang suka sangat terus percaya dengan apa yang orang kata. Kalau tanya pun, tanya dekat orang yang tak rapat dengan 'mangsa' tu pun. Cepat sangat kau judge orang bruh. Belum kenal/rapat lagi dah kata macam macam. Apa ceritaaaaa? Fitnah tersebar macam tu je. Dia dipandang rendah. Dia dihina tanpa dia tahu kenapa & mengapa? Pathetic. Isn't it? Kau tak buat salah tapi tetiba orang kata kau macam ni, macam tu. Takkan kau nak nangis kot? Nangis atas benda yang kau tak buat salah? Penat lah macam tu. Janganlah fikir perasaan kau. Fikir orang nak jaga kau je. Fikir orang dekat sekitar kau jugak.
No comments:
Post a Comment